คิริกาเนะ แผ่นทองคำเปลว

เป็นเทคนิคแบบดั้งเดิมที่ใช้การสร้างลวดลายด้วยแผ่นทองคำเปลวที่ตัดอย่างประณีต มีการนำมาใช้เพื่อสร้างความงดงามให้กับรูปปั้นและภาพวาดทางพุทธศาสนา

คินเดอิ สีทอง

สีที่ทำจากผงทองคำละลาย เป็นเทคนิคการตกแต่งแบบดั้งเดิมที่ใช้สร้างความงดงามให้กับคัมภีร์และภาพวาดทางพุทธศาสนา

ตาที่ประดับด้วยลูกแก้ว

เทคนิคการใส่คริสตัลหรือลูกแก้วเข้าไปในดวงตาของรูปปั้น เช่น พระพุทธรูป

โยเซกิ-สึคุริ

เทคนิคการแกะสลักไม้ซึ่งใช้ไม้หลายชิ้นมาประกอบกันเพื่อสร้างส่วนหัวและลำตัวของรูปปั้น วิธีการนี้เกี่ยวข้องกับการเจาะส่วนภายในเพื่อลดน้ำหนัก ทำให้สามารถสร้างรูปปั้นขนาดใหญ่โดยใช้ไม้เพียงเล็กน้อย นอกจากนี้ยังมีข้อดีอื่นๆ อีกมากมาย เทคนิคนี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของญี่ปุ่น และได้รับการปรับปรุงตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายสมัยเฮอัน (ค.ศ. 794–1185)

พระบรมสารีริกธาตุ

พระบรมสารีริกธาตุ หมายถึงอัฐิของพระพุทธเจ้า และจากธรรมเนียมการสักการะพระบรมสารีริกธาตุ ได้พัฒนาไปสู่ความเชื่อและการบูชาพระบรมสารีริกธาตุ เมื่อพระพุทธศาสนาเผยแผ่เข้ามาในญี่ปุ่น ความเชื่อในการสักการะพระบรมสารีริกธาตุที่บรรจุไว้ในพระเจดีย์ก็แพร่หลาย มีการสร้างเจดีย์ห้าชั้นและเจดีย์สามชั้นขึ้น

มวยผมแบบโมโทโดริ

ส่วนบนของศีรษะบวมและดูเหมือนว่าจะเต็มไปด้วยสติปัญญา

เจดีย์ห้าองค์ประกอบ

เป็นประเภทหนึ่งของเจดีย์ ใช้หินห้าชั้นแทนธาตุทั้งห้า ได้แก่ ดิน น้ำ ไฟ ลม และอากาศ โดยเรียงจากล่างขึ้นบน ชั้นดินเป็นรูปทรงลูกบาศก์ ชั้นน้ำมีรูปทรงกระบอกหรือทรงกลม ชั้นไฟมีรูปทรงเป็นปิรามิด ชั้นลมมีรูปทรงครึ่งวงกลม ชั้นอากาศมีรูปทรงเป็นอัญมณีซ้อนกันอยู่ด้านบน

เคซะ เสื้อคลุมของพระ

คือจีวรที่พระสงฆ์ในพุทธศาสนาสวมใส่ มีรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าและสร้างขึ้นโดยการเย็บผ้าหลายชิ้นเข้าด้วยกัน

โชเค็น

โชเค็น (ค.ศ. 1138–1196) เป็นพระภิกษุนิกายชิงกงที่ปฏิบัติศาสนกิจในช่วงปลายสมัยเฮอัน (ค.ศ. 794–1185) ท่านดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสองค์ที่ 18 20 และ 22 ของวัดไดโงะจิ นอกจากนี้ ท่านยังดำรงตำแหน่งเป็นพระอาวุโสของวัดโทจิ ผู้ดูแลวัดโทไดจิ และหัวหน้าพระของสำนักโทนันอินแห่งวัดโทไดจิอีกด้วย

โจโค (จักรพรรดิผู้สละราชสมบัติ)

โจโค คือตำแหน่งเกียรติยศที่มอบให้แก่จักรพรรดิหลังจากสละราชบัลลังก์ให้แก่ผู้สืบทอดตำแหน่ง

จักรพรรดิโกะ-ชิราคาวะ

จักรพรรดิโกะ-ชิราคาวะ (ค.ศ. 1127–1192) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 77 ของญี่ปุ่น และทรงครองราชย์ในช่วงปลายสมัยเฮอัน (ค.ศ. 794–1185) แม้จะสละราชบัลลังก์แล้ว พระองค์ก็ยังคงปกครองในฐานะจักรพรรดิผู้กักตัวในวัดเป็นเวลาประมาณ 30 ปี แม้จะเป็นจักรพรรดิผู้กักตัวในวัด แต่พระองค์ก็มีบทบาทสำคัญในความขัดแย้งระหว่างตระกูลมินาโมโตะและตระกูลไทระในสงครามเก็นเป

มิโรคุ (ไมตรียะ)

เป็นพระโพธิสัตว์ที่ได้รับสัญญาว่าจะได้ตรัสรู้เป็นอันดับต่อมาจากพระพุทธเจ้า โดยอาศัยอยู่ที่สวรรค์ชั้นดุสิต และลงมายังโลกปัจจุบันหลังจากที่พระพุทธเจ้าปรินิพพานได้ 5,670 ล้านปี เป็นพระในอนาคตที่มาเทศนา 3 ครั้งที่ต้นริวเกะช่วยยมวลมนุษย์ที่ตกค้างไม่ได้เข้ารับการปลดทุกข์จากพระพุทธเจ้า

ไคเค

ไม่ทราบปีเกิดและปีตายเป็นที่แน่ชัด เขาเป็นช่างฝีมือประติมากรรมในสำนักเคียว ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงต้นสมัยคะมะคุระ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาลักษณะศิลปะการปั้นแบบใหม่ในสมัยคะมะคุระ ร่วมกับอุนเคียว

สมัยคะมะคุระ

เป็นสมัยที่มีระยะเวลาประมาณ 150 ปี ตั้งแต่มินะโมะโตะโนะโยะริโทะโมะก่อตั้งรัฐบาลปกครองที่คะมะคุระ จนถึงการเสียชีวิตของโฮโจ ทะคะโทะคิ ในปีที่ 3 ของรัชสมัยเกนโค (ค.ศ. 1333)

ซาสุ (หัวหน้าพระ)

ซาสุเป็นตำแหน่งที่ใช้เรียกพระชั้นสูงหรือหัวหน้าพระในวัดพุทธของญี่ปุ่น นับเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญเป็นพิเศษในหมู่นิกายเทนได นิกายชินงอน และนิกายเคงอน